Esther Groenenberg verovert Nederland

Als ze even niet achter de mail kruipt loopt de mailbox vol. Het succes is overweldigend. Nederland valt massaal voor het swingende ‘Oh Meisje’. Het uitnodigende liedje van Esther Groenenberg. ‘Dit is leuk, daar moet je meer mee doen’, reageerden Esther’s vrienden. Zo geschiedde. ‘Oh Meisje’ verovert ons land.

‘Ik weet niet wat me overkomt’, lacht Esther Groenenberg. De spontane zangeres schreef met haar vriend Dirk Schreuders ‘Oh Meisje’ op haar Zwolse studentenkamer en besloot het uit te brengen. In de videoclip, die inmiddels duizenden keren is bekeken op youtube spelen naast vriendinnen vriendinnen van vriendinnen een hoofdrol.

“In drie avonden opgenomen en vorm gegeven door Leone Meijer. Eerlijk gezegd vond ik het gewoon een leuk liedje en heb ik nooit stil gestaan bij het effect. Meisjes reageren per mail dat ze kracht putten uit het liedje en het luidkeels meezingen. Zelf ben ik er eerlijk gezegd niet zo meer bezig. Natuurlijk doe ook ik wel eens aan de lijn maar ik knaag geen worteltjes. Al willen ze dat het liefste horen in sommige interviews. ‘Oh Meisje’ is gewoon een luchtig en vrolijk liedje dat alle meisjes een goede dag bezorgd.”

Esther is de nuchterheid zelve.
“Het overkomt me. De dag dat ik na lang aarzelen een te duur jurkje kocht werd ik gebeld door de Wereld Draait Door. Twee dagen later stond ik in Amsterdam. In mijn te dure jurkje. Begeleidt door Sebastiaan van Olst op bas, Bouke Bakker op drums en Dirk op gitaar.
Enkele dagen daarna gevolgd door Life & Cooking en het TROS Muziekcafe.”

De Zwolse zangeres haalt alles uit het leven.
“Van nature ben ik positief. Het leven is een feest. Heerlijk uit eten, spelen met muzikanten en doen wat je hart je in geeft. Soms chaotisch, maar prettig. Wat muziek betreft kies ik voor Paul McCartney en The Beatles. Schitterende en tijdloze liedjes. Even zo goed luister ik naar Ella Fitzgerald en Alica Keys. Fixkes, een Vlaamse band uit Antwerpen, mag ook in het rijtje. Ook in Zwolle valt er op muzikaal gebied veel te beleven. Een heerlijke stad.”

De liedjes van Esther zijn eigen, spontaan en uitnodigend.
Achter de schermen werkt ze Dirk aan haar eerste album.
“Samen met Dirk”, vervolgt Esther. “Ik schrijf vanuit mijn gevoel. Kleine liedjes over alles wat ik tegenkom. Liedjes als ‘Zuurkool met Worst’, ‘Roze Bril’ en ‘Dagen van Geluk’. Die passen bij vrolijke opwaaiende zomerjurkjes. Zoals ik ben. Ik wil alles uit het leven halen wat er in zit. Elke dag een dag die je overweldigt. Heerlijk toch.” Volg Esther op www.esthergroenenberg.nl.

Tekst : Willem Gunneman
Foto : Esther Groenenberg

(Published in de Peperbus Xtra 19 december 2008)

I Kissed Charles

Het laatste optreden van de band staat nog vers in het geheugen. Eric Corton nodigde de muzikanten in de Amsterdamse De Smet Studio’s. “Lekker live op Radio 3”, vertelt zangeres Charlot. Eerst wacht het laseren van Charles’ amandelen. In 2009 zingt, klinkt en kust Charles beter dan ooit. “Ik ben Charles”, lacht Charlot. Met gitarist Brian stond de sympathieke en spontane zangeres aan de wieg van I Kissed Charles. Samen schrijven ze de mooiste liedjes.
“Liedjes over mijn wanhopige liefdesleven. De liefde als inspiratiebron “Ze noemen me Charles. Vandaar. Brian ken ik al jaren.

We speelden samen in een coverbandje.
Het klikt. Drummer Marco Nuhring en bassist Joris Taal versterken de gelederen. Een band met een lekker eigen geluid. Naast Cool Genius een topformatie op het Zwolse platenlabel Goomah Music.
“We hebben een hechte groep vrienden om ons heen. Ons management, de platenmaatschappij, de boeker. Mensen met hetzelfde gevoel. We hebben heel bewust voor een klein label gekozen. Goomah gaf ons de kans en wij hadden er direct een goed gevoel bij. De interesse groeit. Begin dit jaar hebben we de release van onze eerste EP feestelijk gevierd. Via internet was hij binnen enkele maanden uitverkocht. Een collector’s item. Volgend jaar wacht ons debuutalbum. Mede dankzij de deelname aan de Popronde kunnen we ons verheugen in een groeiende schare fans. Fans die we iedere avond terug zagen in het land. Heerlijk."

"We kijken uit naar de zomer en de festivals. In het najaar van 2009 wacht de clubtour. Lekker spelen in het land dat is waar we plezier aan beleven. Naast het schrijven en opnemen van nieuwe liedjes. Wat is er nu mooier dan een uitverkochte zaal, een album dat omarmd wordt en een bus vol goede vrienden die je achterna reist”. Ik kan het zeggen: I Kissed Charles.

Tekst : Willem Gunneman
Foto : I Kissed Charles / Goomah Music

(Published in de Peperbus Xtra 19 december 2008)

OORLOGSWINTER IN PREMIERE

Met een bruisend feest in de Amsterdamse Tuschinski vierden de cast en de makers de premiere van Oorlogswinter. De Kerstfilm van 2008, naar het gelijknamige met een gouden griffel bekroonde boek van Jan Terlouw. Begin dit jaar werden de opnamen afgerond. Opnamen in het Gelderse Herwijnen en rond de IJsselbrug. De brug tussen Hattem en Zwolle speelde tijdens de roemruchte hongerwinter een prominente rol. Een keerpunt.

Het is januari 1945. Nederland is bedekt met een dik pak sneeuw. In het westen van Nederland heerst grote honger. Veel mensen trekken naar het oosten trekken om daar voedsel te vinden voor hun gezinnen. In een dorpje in de buurt van Zwolle, Terlouw groeide op in Kamperveen en Wezep, woont de veertienjarige Michiel. Hij kan niet wachten tot hij iets kan betekenen in het verzet. Dit tot ergernis van zijn vader, die als burgemeester vooral bezig is om escalaties in het dorp te voorkomen. Als zijn buurjongen Dirk, meedoet aan een overval op het munitiedepot en Michiel vraagt of hij een brief wil bezorgen als het mis gaat, voelt hij zich eindelijk serieus genomen. De overval blijkt verraden, Dirk wordt opgepakt en Michiel moet uitgaan van zijn eigen kracht. Hij leert al snel dat goed en kwaad dicht bij elkaar liggen. Dat oorlog misschien spannend lijkt, maar boven alles gruwelijk is.

Met zijn eenzaamheid groeit ook zijn onafhankelijkheid. Naast hoofdrolspeler Martijn Lakemeijer prachtige rollen voor Jamie Campbell, Tygo Gernandt, Melody Klaver en figuranten uit Hattem, Kampen en Zwolle rond de IJsselbrug. Vanaf 27 november te zien in de bioscoop.

Tekst : Willem Gunneman
Foto : Eva Posthuma

(Published in De Peperbus 21 november 2008)

CLINICLOWN PETER VADER OVER 'ZIJN' CLOWN ZIJN

Eigenlijk zou ieder mens zijn hart moeten volgen. Onbevangen in het nieuwe stappen en het kind in jezelf herkennen. Zwollenaar Peter Vader, Clown vanuit zijn ‘zijn’, deed het en zei zijn vaste baan vaarwel. Een bijzonder verhaal met een hoofdrol voor de neus. De rode neus als spiegel van de ziel.

“Iedereen heeft dromen”. De sprekende ogen van Cliniclown en humorspecialist Peter Vader vertellen het verhaal. Een Bourgondische Brabander, opgegroeid in het Brabantse Geertruidenberg.
“Ik ben in Deventer Verpleegkunde A gaan studeren”, lacht Peter. “Daarna een opleiding tot docent. De liefde heeft me naar Zwolle gebracht. In de krant las ik een oproep van STT Producties. Eigenaar Arie Hemmen vroeg spelers voor kindertheatervoorstelling. Ik kreeg de rol van Circusclown en voor ik het goed en wel besefte stond ik voor het voetlicht. Een minuut lukte, maar toen..... In ieder mens schuilt een clown. Maar waar ? Vaak diep van binnen. Onbewust hebben we ons kind zijn, de onbevangenheid, diep weg gestopt. Daags na de voorstelling heb ik me aangemeld bij Erik de Bont in Arnhem voor de workshop ‘Ontdek de clown in jezelf’. Een weekend lang met lotgenoten. Gaandeweg werd ik verliefd. Verliefd op het fenomeen ‘Clown zijn’. Drie jaar heb ik mezelf gegeven. Drie jaar om mijn dromen waar te maken.”

‘Pa, ik wordt clown”, klonk het opgetogen. Een indringende stilte volgde. Mijn volwassen zoon geeft zijn baan op en wordt clown !”
Vader Vader vond het niets. Van de lach alleen valt niet te leven.

“Ik was vastbesloten. Schreef mij als Clownstheater Confetti in bij de Kamer van Koophandel, kocht een bus en belde de eerste tien accountants in de Gouden Gids. Negen deden hun verhaal. De balans, verlies- en winstrekening, debiteuren, belastingen en ander ondernemersleed. De tiende, Han Brouwers, hield het kort. ‘Kom morgen maar”, klonk het resoluut. Een dag later heb ik me gemeld. Strak in joggingbroek op slippers. Drie uur hebben we gepraat en het klikte. Inmiddels zijn we goede vrienden en Han is nog altijd mijn accountant. Ik liet visitekaartjes drukken, bestickerde de bus en mijn eigen gezicht werd mijn handelsmerk. Gaandeweg raakte ik in een stroomversnelling. Schijnbaar was ik voortdurend op het goede moment op de juiste plaats en voor ik wist stond ik in Japan, op vaderlandse bühnes en kwam ik op tv. Ik werd ontdekt. Ontdekt als Clown en van de drie had ik nog twee jaar voor de boeg.”

“Negen jaar ben ik onderweg geweest tot het moment waarop mijn verpleegkundige achtergrond en mijn clown zijn naadloos samen vielen. Binnen Cliniclowns kreeg ik de kans beide talenten te ontwikkelen. Als Clown Pepponi speel ik samen met Clown Pit in het Sophia Ziekenhuis voor zieke en minder valide kinderen. Solo speel ik in Apeldoorn. Ieder kind verdient het om kind te mogen zijn. Een kind van acht dat jou in vloeiend Latijn kan vertellen wat leukemie is. Onvoorstelbaar hard maar waar. Boven alles staat de lach. Een glimlach, een bulderende of luide schaterlach. Het brengen van afleiding en plezier. Het even kunnen vergeten dat je ziek bent en misschien nooit meer beter wordt. Een cliniclown improviseert voortdurend en speelt aan de gezonde kant. Hartverwarmend en soms hartverscheurend tegelijk. ‘Dankbaar’ ligt op mijn lippen. ‘Mooi’ past beter. Cliniclown zijn is vooral onbeschrijflijk mooi.”

“Binnen Cliniclowns Nederland ben ik artistiek leider. Met nog altijd de rode neus als spiegel van de ziel. Levend van de lach.”
Gesteund door donateurs. Acties in den lande en spontane initiatieven.
Peter Vader. Stadsomroeper, stadionspeaker en gids tijdens zijn eigen stadswandeling. Een wandeling langs kroegen en gewelven in het licht van ‘Ome Bertus’.’ Peter’s ogen besluiten:
“ ‘Mooi’, maar het verbleekt in de schaduw van het clown zijn’.”

Tekst : Willem Gunneman

Kijk op www.cliniclowns.nl
(Published in Bijzonder Zwolle, uitgave November)

SCHRIJVEN IS KRABBEN TEGEN DE JEUK IN JE ZIEL

B.Morris is muziek. De Zwolse singer/songwriter schrijft alles van zich af. Voortdurend op zoek naar verandering. Gericht op het nieuwe wat zich aandient. Muziek moet je voelen. “Mijn liedjes zijn een staat van zijn. B. Morris. Ieder heeft het in zich.”

Zingen is leven. B. Morris zingt, het liefst zo luid mogelijk. “Overal waar ik ben. Zingen is Zijn”. Wie het album in de CD-speler drukt herkent onmiskenbaar zich zelf. Het onverwerkte onbewust zijn verworden tot bloedmooie liedjes.

Het rauwe van Tom Waits, de muzikale invloeden van JJ Cale, The Beatles en The King maar boven alles B.Morris. “Vijf jaar heb ik aan het album gewerkt. Het is ontstaan. De eerste schetsen hier op 9 hoog en vervolgens de groei in de Studio van Big One Music. Ik ga niet over een nacht ijs. Een CD is een proces. Een proces dat je dichter bij je zijn brengt.” In 1999 werd B.Morris, het alterego van Jan Willem de Groot, tweede in de Oogst van Overijssel. “Na schoorvoetende gesprekken met een platenmaatschappij ontmoette ik Wilfred. De eigenaar van Big One. Hij gaf mij de kans een album op te nemen. In eigen beheer. Gaandeweg hebben we muzikanten om ons heen verzameld. Muzikanten passend bij een nummer. Henk van Benthem voor het stevige gitaarwerk, Fred van de Wende op bas, percussionist Marcel van der Burg. Tommy Dixon op sax en gitarist Klaas Greeve.”

“Liedjes ontstaan vanuit verandering”, vervolgt B. Morris. “Wanneer je er open voor staat dan dient zich een nieuwe weg aan. Vaak een onverwachte. ‘My reward lies in changes’. Een phrase uit een van de nummers. In verandering schuilt een beloning. Wie voor verandering open staat wordt je een rijker mens. Klinkt filosofisch. Het is B.Morris. Een ultieme staat van zijn. Moeder Wendy speelde harmonium. “Oude muziek en klinkende spirituals. Muziek was belangrijk. Ik herkende mezelf in de woorden. Woorden die het diepste zijn naar boven haalden.

Teksten als een spiegel. Mijn schrijven is krabben tegen de jeuk in mijn ziel. Dicht bij mij zelf. Breekbaar, uiterst fragiel en soms uitbundig. Ingegeven door het leven of, zoals in ‘Cross on the Hill’ de verhalen van Edgar Allen Poe.” Ingegeven door verandering. “Liedjes ontstaan in mijn hoofd. Fietsend in de straffe wind. Luid zingend. Gaandeweg ontstaan de eerste akkoorden of een goed in het gehoor liggend gitaar-riffje. Liedjes groeien. Eerst thuis, vervolgens in de studio. ‘Water’ is het tastbare resultaat. Herkenning. Het dicht bij ‘je zijn’ zijn. Wees als Morris. Oudejaarsavond live in The Living Room Dagelijks in mijn CD-speler. Check www.bmorris.nl.

Tekst : Willem Gunneman
Foto : Hans Verdouw

(Published in De Peperbus 21 november 2008)

HULDE EN LOF VOOR ZWOLSE ROY

De rol van Joseph ging aan hem voorbij. Met trots erkende Roy van Iersel in winnaar Freek zijn meerdere. Het is tekenend voor het Zwolse musicaltalent. Sympathiek, oprecht, spontaan en veelbelovend. “Een ruwe diamant die ik de kans gegund had”, aldus Willem Nijholt.

“Ik voel mijn voeten weer”, lacht Roy van Iersel na afloop van de zinderende televisiefinale. Een staande ovatie viel de Zwollenaar ten deel. Een oprecht en gemeend ‘dank u wel’ klonk recht uit Roy’s hart. Roy genoot zichtbaar van het grote avontuur. Tot de laatste seconde.
“Hij heeft mijn hart gestolen”, vertelt nestor Willem Nijholt. “Roy heeft verschrikkelijk hard gewerkt en iets prachtigs neer gezet. Een geweldig acteur, danser en veelbelovend zanger. Ik voorspel Roy een grootse toekomst.”
Pia Douwes werkte intensief met de kandidaten. “Geweldig om te zien hoe Roy gegroeid is en boven alles Roy is een geweldig mooi mens.”
Jurylid Paul de Leeuw sloot de jonge Zwollenaar eveneens in zijn hart
“Indrukwekkend. We gaan nog veel van hem horen”.

Roy mag dan niet de winnaar zijn, een mooiere opmaat naar een glansrijke carriere had Roy van Iersel zich niet kunnen wensen.
Vanuit het onbekende vocht hij zich letterlijk naar de top om uiteindelijk bij de laatste drie te eindigen.
Een traan op de tribune. Een stralende Roy na afloop.
“Ik heb er van genoten. Wat ik de afgelopen maanden mee heb mogen maken is met geen pen te beschrijven. Natuurlijk had ik Joseph willen spelen. Maar ook een derde plaats is geweldig. Ik kom nog maar net kijken. Ik heb geweldige mensen ontmoet en ontzettend veel geleerd.”

Roy’s ogen stralen. De staande ovatie en het enthousiasme van het publiek neemt niemand hem meer af. Evenals de vele lofuitingen van zowel Paul de Leeuw, Pia Douwes, Erwin Lambaart, Willem Nijholt, producer Erik van Tijn en musicaldiva Linda Wagenmakers tijdens de show en na afloop in de coulissen. Stuk voor stuk voorspellen ze Roy van Iersel een glansrijke carriere. Misschien wel het mooiste compliment. “Nederland heeft van je genoten”.

Tekst: Willem Gunneman
Foto: Govert de Roos

(Published in De Peperbus 29 oktober 2008)

ROY VAN IERSEL IN ZINDERENDE FINALE OP ZOEK NAAR JOSEPH

Hilversum, Nestor Willem Nijholt omschrijft hem als een ruwe diamant’. Juryleden Edwin Lambaart, Paul de Leeuw en Pia Douwes zijn zichtbaar onder de indruk. Wekelijks weet Roy van Iersel het miljoenenpubliek voor zich te winnen. De sympathieke Zwollenaar wil niets liever en droomt van grote theater. Zondagavond 26 oktober 2008 wacht de grote finale. De Peperbus Xtra zocht Roy op in de catacomben van studio 24.

Het is een droom. Danste Roy van Iersel in het ballet van Lucia Marthas op de achtergrond in ‘So you wannabe a Popstar’. Een jaar later staat de sympathieke Zwollenaar zelf in de spotlights. Roy schittert en geniet van alle aandacht.

Ik herinner me de opening van de Zwolse BDG hal. Roy trad op tijdens de talentenjacht en won. Het publiek was muisstil. “Mijn eerste stappen op het podium”,, lacht Roy. “Ik weet het nog goed.”

Iedere zaterdagavond reisde Roy naar Amsterdam om zanglessen te volgen bij Setske Mostaert. Om op de zondagen te repeteren voor een jaarlijkse voorstelling in een uitverkocht Odeon.
“Op mijn veertiende kreeg ik mijn eerste grote rol. De rol van Rudolf, de zoon van Elisabeth in de gelijknamige musical. Ik vond het heerlijk. Theater is mijn lust en mijn leven. Studeren aan de academie van Lucia Marthas was een logische stap. De dag dat ik werd aangenomen herinner ik me als de dag van gisteren.”

Lucia Marthas betekent naast kansen bovenal hard werken. Drukke schema’s, veel trainen en televisiewerk. Roy assisteerde Linda de Mol en Jos Brink. trad voor het voetlicht tijdens Musicals in Ahoy en maakte deel uit van het ensemble in ‘Andre van Duin’s nieuwe revue’.

“Vorig jaar kreeg ik een rol in het ensemble van Tarzan en was ik de understudy voor Tarzan zelf. Nu sta ik, samen met John en Freek in de finale van ‘Op zoek naar Joseph’. Een indrukwekkende ervaring die niemand mij meer af neemt. Ik krijg alleen maar leuke reacties. Dit is echt genieten.”

De rol van Joseph is Roy op het lijf geschreven. De goedlachse Zwollenaar heeft zelfs wel iets van de oorspronkelijke Joseph. Het succesvolle musicaldebuut van Jason Donovan, begin jaren ’90, op het Londense Westend.

Stemmen

“Ik gun het iedereen”, lacht Roy. Net terug uit Londen, aan de vooravond van de uitzending rond de Televizierring en de zinderende finale van komende zondag. “Meedoen is fantastisch. Al hijs ik mij komende zondag natuurlijk het liefst in ‘the amazing technicolour dreamcoat’. Een jas die mij zeker past.” Stemmen dus komende zondag. Stemmen op Roy. Zondagavond, 20.20 uur bij de Avro op Nederland 1.

Tekst: Willem Gunneman
Foto : Elvin Boer copyright

(Published Peperbus Xtra 24-10-2008)

ROBIN EENKHOORN TRIO LIVE IN DE SINGEL

Zwolle, Maandelijks spelen Robin Eenkhoorn en zijn medemuzikanten in Cafe de Singel. Bijgestaan door gastmuzikanten wisselen jazzstandards, pop, soul en funk elkaar af. Spontane optredens die veelal ter plekke ontstaan. Iedere laatste maandag van de maand.

Robin Eenkhoorn speelt met regelmaat. De veelzijdige Zwolse toetsenist staat in de theaters met Michael Kroegman in het programma ‘Dubbel’, speelt in tal van bands, begeleidt zangeres Lana Wolf en vormt samen met bassist Rene Postma en drummer Bouke van Olst zijn eigen trio.
“Op een avond hebben we aangeklopt bij de Singel. Toen nog in de oorspronkelijke bezetting met Matthias van Olst op drums. We kregen de kans de laatste maandag van de maand muzikaal in te vullen.” Inmiddels is het een vast en niet meer weg te denken onderdeel.
‘Naast het trio nodigen we maandelijks een gastmuzikant uit om naar de Singel te komen. Inmiddels hebben we het podium met tientallen muzikanten gedeeld. Waaronder gitarist Henk van Benthem, violist Adriaan Stoet, Geert Leurink en zangeres Karlijn Kunnen. Geen avond is het zelfde. Voor het publiek een onverwacht optreden en voor ons avond aan avond een nieuwe uitdaging. De optredens ontstaan. Spontaniteit is het uitgangspunt. Samen kom je tot mooie, veelal onverwachte, dingen. Samen spelen is, voor mij als muzikant, het pure genieten. Het gaandeweg verkennen van de muzikale grenzen. Iedere laatste maandag van de maand opnieuw. Aanvang 21.30 uur. Gratis toegang.

Tekst: Willem Gunneman
Foto : Eva Posthuma copyright

(Published Peperbus Xtra 24-10-2008)

SERAPHIQUE BRENGT MUZIKAAL DRIELUIK

Zwolle, Komend voorjaar rolt het nieuwe Seraphique-album van de persen. Het tweede album in een muzikaal drieluik. Verscheen eind ’98 het eerste album ‘Chrysalis’, de opvolger ‘Black Alpha’ wacht. Seraphique onmiskenbaar verweven met symboliek.

“’Chrysalis’ staat voor de cocon. Voor het eerste begin”, vertelt bandlid Chris. ‘Black Alpha’ is de eerste seconde voor de oerknal. Het begin van alles.”
Seraphique is ruig en klein tegelijk. Seraph staat voor Engel en het Hebreeuwse Serpent voor slang. Een ogenschijnlijke tegenstelling.
“Een tegenstelling die aansluit op ons drieluik en uitersten bij elkaar brengt. Het is waar we voor staan. De engel en de duivel. Symbool voor onze muziek.”
Het verhaal rond Seraphique is eveneens een verhaal van uitersten.
Een zanger die om onverklaarbare reden zijn moeder, vriendin en schulden achterliet en een nieuw leven begon.
“Vertrokken van de ene op de andere dag in ban van een heimelijke geliefde. Geen mens heeft ooit nog iets van hem vernomen. Een vreemd gevoel dat de oprichter van de band van de aardbodem verdwenen lijkt.
“Binnenkort vertrekt de toetsenist. Samen met zijn geliefde naar het zonovergoten Arbuba. Ray speelt voorlopig naast de gitaarpartijen toetsen. Hij schrijft het leeuwendeel der nummers. Een talent. De jongens van Abba zouden trots op hem zijn” Waar bandleden vertrekken nemen crewleden hun plaats in. Het maakt Seraphique boven alles tot een hechte vriendenclub. Een band van uitersten. Vrienden aan de vooravond van ‘Black Alpha’. De oerknal voorafgaand aan het tweede album in het muzikale drieluik.

Tekst: Willem Gunneman
Foto : Seraphique

(published Peperbus Xtra 24-11-08)

FIETSER TE WATER TE WILSUM

Kampen, “Het is wat lang”, verzucht zanger Joost Wilsum. “Toch was het de eerste aanzet tot de naam ‘Wilsum’. Een berichtje op de kabelkrant”.
De succesvolle band speelt een hoofdrol tijdens de Dommelsch Locals Only. Een tournee langs vaderlandse clubs. Drie Kampenaren en een dijk van een bassist. Woonachtig te Zwolle. Peperpop goes rock.

Het is stil in Kampen. Het Memphis van Overijssel. Gitarist Cor TTurner serveert de koffie. Het is of de tijd heeft stil gestaan. Cor’s woning, op een steenworp afstand van de Burgel, de Kamper stadsgracht, ademt onmiskenbaar de sfeer van de jaren vijftig.
“We speelden surf rock & roll. Een tikje braaf. Emiel TTurner, bassist Rob en ik tijdens een Kamper muziekavond in de Stadsgehoorzaal, begin 2004. Ik verlangde naar The Who en Joost bood aan te zingen. Het klikte. Vanaf het eerste moment was er chemie. In de oude ruimte van Zober , een Kamper band, hebben we onze eerste demo opgenomen. De opmaat naar ‘De Oogst van Overijssel’.

Het was Rob die korte tijd later de band verliet. Bassist Pascal kwam, zag en overwon.
“Pascal bast binnen de band”, vervolgt Cor. Daarnaast beschikt hij over een indrukwekkend geheugen. Pascal geldt als ‘Het geweten van Wilsum’. Onze eigen Dr. Pop. Een eretitel.

Naast klinkende namen als The Jeremys bespeelde Wilsum de Overijsselse podia. Avond aan avond werd de band tweede en mochten de vier door naar de volgende ronde.
“Bij de gratie van de jury”, lacht Joost. “Tijdens de finale waren we in topvorm. Vier klinkende nummers in minder dan twintig minuten. Vervolgens was het wachten. Wachten op het woord van de jury.
Tot onze eigen verbazing werden we winnaar, namen we de prijs in ontvangst en werd er contact gelegd voor een CD opname onder de bezielende leiding van Guido Aalbers. Een topproducer. Korte tijd later stonden we in Studio Lobbes in het Friese Opende.”

“We kregen de kans te tekenen bij Minstel Music. Een Zwols Platenlabel en voor we het goed en wel beseften waren we onderweg naar Utrecht, Groningen, Arnhem, Tilburg en zelfs Belgie. Wilsum live in Tivoli, Luxor, 013 en het Paard van Troje. Optredens met als hoogtepunten de optredens op Dauwpop en Parkpop. We liggen zelfs in Hollywood in de CD-schappen. Er staat een Wilsumtrack op het verzamelabum (272 Records) ‘Unchained 2’”

Er is belangstelling van Amerikaanse boekers, de band werkt aan de nieuwe CD en striptekenaar Roy Bergsma maakte een strip rond de band, Theo, Gert, Rene en Mike. De mannen van de crew. Wilsum rocks. 15 november live in het Zwolse Hedon (support-act Trigger Finger) , in de nacht van 17 op 18 november live Bert van Lent (3 FM)) en op 13 maart 2009 in het Zwolse Popfront.

Tekst: Willem Gunneman
Foto : Mark Deurloo (Dommelsch Locals Only) copyright

(Published Peperbus Xtra 24-10-2008)

FIRMA WEIJLAND DUIKT ONDER IN TAAL EN MUZIEK

Zwolle, Chansons, dialect, tot de verbeelding sprekende teksten en eerlijke muziek. De Firma Weijland presenteerde ‘Duik’, aan de zijlijn van het Zwolse Openluchtbad. Een band met een passie voor theater. Ontstaan vanuit de liefde.


Jack Weijkamp en Lucy Legeland koesteren de liefde.
“Een liefde voor de taal en de muziek. In het Theater vertaalt naar beelden. Tijdens optredens van de Firma is ‘beleving’ het woord.”
Lucy verhaalt op enthousiaste wijze. Samen met creatievelingen als Rene Postma (bassist bij de Firma) en Carlijn Postma (Bind Communicatie) huist de Firma Weijland in de oude Zwolse Mosterdfabriek. Het pand ademt historie. Haar bewoners passie en gedrevenheid.
“Zwolle is een vruchtbare en grotendeels onontgonnen broedplaats voor creativiteit”, vervolgt Lucy. “Zie de Firma als een kussen dat de fantasie wil opschudden. Een zinnenprikkelend vat vol ideeën en uitdagingen. Voortdurend op zoek naar de eigen grenzen. We willen bijzondere dingen maken.”
“Duik’ de nieuwste CD is bijzonder. Een document. Een tijdsbeeld. Ieder liedje rust op een eigen bed van klanken. Van tango tot jazz, van wals tot chanson, van stevige schlager tot oorstrelende luisterliedjes.
Begeleidt door een zeskoppige band met uitnodigende en van tijd tot tijd breekbare zang van Jack en Lucy.
“Duik staat voor branie. Voor het moment waarop je de plank los laat en je jezelf van grote hoogte in het nieuwe stort. Duik staat voor ruimte. ‘Duik’ is rebels. De taal als voertuig. Onderweg naar een nieuwe wereld vol uitdagingen en mogelijkheden in volkomen eenheid met muziek. Het klinkt poëtisch. Kenmerkend voor de Firma. Visueel, tekstueel, muzikaal en het prikkelen der zintuigen. De Firma Weijland is bovenal beleving. ‘Duik’ is een uitnodiging. Een uitnodiging tot overgave. ‘Duik’ als begin van het nieuwe. Dompel je onder in de klanken der Firma. Een ‘duik’ van een album.

De CD 'Duik' is verkrijgbaar bij de betere platenzaak. Distributie Coast to Coast.

Tekst: Willem Gunneman
Foto : Eva Blaak (copyright)

(Published Peperbus Xtra 24-10-2008)